Schoolziek – Als de pretlichtjes langzaam doven

Over een kleuter met een ontwikkelingsvoorsprong

Voor het eerst naar de basisschool

Kleuter had zich zo verheugd: hij mocht naar de basisschool! De hele zomervakantie lang had hij ernaar uitgekeken en stiekem kon hij niet wachten. Natuurlijk vond hij het ook spannend, maar hij had er zo’n zin in. Dus op de eerste schooldag viel er geen enkele traan. ‘Papa en mama, jullie mogen wel gaan’, was zijn overduidelijke reactie naar ons toe. Ik had het er moeilijker mee dan hijzelf.

Na de eerste week was het over met de pret: nog geen zes weken waren er nodig om hem te zien veranderen. De pretlichtjes in zijn ogen doofden langzaam uit. School was stom, de leerkrachten waren stom. Alleen de kindjes in zijn klas hoefden het niet te ontgelden. Op een enkeling na dan. Mijn vrolijke kleuter werd een boze kleuter.

De pretlichtjes zijn gedoofd

Je denkt dat het erbij hoort. Iedere kleuter die voor het eerst naar school gaat, kan veranderen doordat er een nieuwe wereld voor hem opengaat. Maar je hebt veranderen en extreem veranderen. Zodra mijn normaal zo lieve, vrolijke en begaafde kleuter thuiskwam, barstte de bom: woedeaanval na woedeaanval. Geen zin om te spelen, geen zin om te kletsen, geen zin om überhaupt ook maar iets te willen doen. Iedereen moest het ontgelden: van broer tot aan de kat tot aan zijn eigen speelgoed. Veel geschreeuw en gegil. In het weekend leek hij tot rust te komen om vervolgens op maandag weer ‘vrolijk’ verder te gaan waar hij was gebleven.

De eerste zes weken op school kreeg ik regelmatig te horen dat er wel iets was voorgevallen. Vooral dat alles stom was, bleek een struikelblok te zijn. Hij wilde niets, deed niet echt mee en luisterde ook niet. En van zijn brede interesses hadden ze niets gemerkt. Het leek alsof school ook met de handen in het haar zat. En als nieuwbakken ‘luizenmoeder’ ga je soms mee in wat je te horen krijgt van school.

En hoe nu verder?
Photo by Kelly Sikkema on Unsplash

De verandering voltrekt zich

Ineens, na zes weken, stopte het negatieve commentaar. Ik was het inmiddels ook een beetje zat geworden, want het leek wel alsof er niets deugde aan mijn kind. Nu deed hij ineens ‘leuk’ mee. Hij was betrokken bij de opdrachten en bij de andere kinderen. Maar als ik dan vroeg wat hij zoal deed, kreeg ik niet echt antwoord. Het bleef allemaal maar vaag. Van mijn eigenwijze kleuter hoefde ik niets te verwachten, want hij wilde het allang niet meer over school hebben.

Dat hij op school ineens ‘zo leuk’ meedeed, ontaardde thuis in schoolziek zijn. Maandagochtend was het vaste prik: ‘Mama, ik voel me niet zo lekker. Ik heb buikpijn. Ik kan echt niet naar school.’ Vergeet niet dat we het hier over een vierjarige hebben. Een vierjarige die alles wat hij in huis had tevoorschijn toverde om maar niet naar school te hoeven.

Al die tijd heb ik geprobeerd het vlot te trekken. Eerst op zijn beloop laten, de gewenningsperiode in acht nemend. Veel met school praten. Tips uitwisselen met de leerkrachten. Maar ook veel samen met kleuter doen. Geruststellen, helpen, afspraken maken. Het leek allemaal niet te helpen.

Hoe nu verder?

Toen ik erachter kwam dat er met het intakeformulier, mijn tips en de bevindingen van diverse professionals waaronder een pedagoog en een coach weinig tot niets gedaan werd, heb ik me toch echt even achter mijn oren gekrabd. Je doet als ouder je best als je vragen krijgt vanuit school. Dan mag je verwachten dat school ook de moeite neemt om iets met de gegeven informatie te doen. Dat bleek dus niet zo te zijn. Hoe nu verder?

Geplaatst door

Oprichter van en Blogger bij MamaKoekoek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.